Dag 7 Fairbanks - Kenny Lake

Vanmorgen konden we iets langer uitslapen en zijn om 8.15 uur gaan ontbijten. We hebben een redelijk lange rit voor de boeg richting McCarthy en doen dat dus in 2 etappe's. We rijden vandaag 285 mile en denken ongeveer 16 uur daar te zijn. Lange dag dus voornamelijk voor de kids. Vandaag rijden we tot Copper (Kenny Lake), waar onze B&B Copper Moose ligt. Het eerste gedeelte is niet zo spannend, het stuk na de Delta Junction is prachtig.


 We kwamen daar weer een Moose met jong tegen en later 2 jonge Bull Moosen die in het water aan het eten zijn.

De rivieren lopen grotendeels met ons mee en ook de Alaska Pipeline loopt de hele rit met ons mee. De bergen worden mooier en groter, gletsjers worden zichtbaar en op 1000 mtr ligt een prachtig meer bij Paxson. Uiteindelijk komen we aan bij onze slaapplaats de Copper Moose.

We worden net als overal zeer gastvrij ontvangen door CD. Het is een prachtig houten huis met eigentijdse kamers.



We raakten meteen gezellig aan de praat en kregen te horen dat we lekker konden eten bij een Russische restaurant. Wij daar naar toe en soms kan je je ogen niet geloven. Normaal zou je er nooit eten, niet eens de afslag nemen naar het restaurant maar hier heb je geen keus. Je kan eindeloos rijden zonder iets tegen te komen.




Het moet gezegd worden, we hebben gekozen voor buffet op zijn Russisch, maar het eten was goed. Beter dan de Chinees van eerder in de week. CD heeft belooft voor het toetje te zorgen als we terug kwamen. Het was ijs met brownie's, gebakken terwijl wij weg waren, dus ze waren nog warm. Was heerlijk maar natuurlijk niet voor Marcel, die heeft aan ijs genoeg. Uiteraard heb je het gevoel dat je aan de andere kant van de wereld zit, dan ga je nog eens ver van de bewoonde wereld. Uiteindelijk kom je in gebied waar alleen de natuur aanwezig is met de Copper Moose als B&B en wat kom je dan tegen in de Copper Moose hollanders. Hoe is het mogelijk, zo ver weg en dan praat je met onbekenden in het nederlands, wat je allemaal gezien en meegemaakt hebt. Eerst uiteraard geen zin in, je bent uiteindelijk toch op vakantie en wil je in principe geen nederlanders tegenkomen, maar het was beregezellig.
We zaten aan een lange eettafel met elkaar, en de jongens lagen languit op de bank, die aan het spelen waren op de Wii. Grappig dat je zo in iemands priveleven binnenstapt, en hoe gastvrij ze allemaal zijn.
Het wordt hier bijna niet donker, dus voor dat je het weet is het alweer laat, zonder dat je daar erg in hebt. Aan Thijmen kan je dan merken dat het laat is, want die krijgt dan zgn. jeuk in z'n ogen.
Morgen gaan we nog verder de jungle in, dus het wildleven zou in principe meer moeten worden.
Het wordt eens tijd voor wolven, zwarte beren, hyena's, bizons en misschien nog wat ander wild. We wachten maar weer af, wat we op ons pad krijgen. Het is allemaal inspirerend genoeg!!!!

Dag 6 Fairbanks

Holiday Inn, wat een heerlijke bedden. Vroeg uit de veren om vandaag met de sternwheel boat mee te gaan. Een radarboot die ons over de Chena River allerlei leuke en mooie dingen zouden laten zien.

Half negen vertrok de boot en we waren een van de eersten, maar niet voor lang, want al gauw genoeg kwamen er een aantal bussen aan en was de boot al vrij snel vol. We zaten buiten vooraan op de boot zodat we alles als eerste goed konden zien. 

We zijn langs de huskyhonden gevaren die meegedaan hebben aan de Iditarod Race, een race door extreem koude weersomstandigheden van   -40 graden over een lengte van 1049 mile. 

 Heel indrukwekkend allemaal. De jongens hebben ervaren hoe het aanvoelt om in -40 te verblijven.

Zij konden een kamer in die deze temperatuur heeft. Toen ze er uit kwamen waren ze onder de indruk van deze kou.

 De hondenfarm blijkt de farm te zijn van Susan Butcher. Zij heeft deze race 4 keer achtereen gewonnen en is in 2006 aan leukemie overleden. Op deze farm lieten ze zien hoe er wordt getraind.

Halverwege de boottrip gingen we aan land, en lieten ze ons zien hoe vroeger de Eskimo’s en indianen geleefd hebben. Een indiaanse gids van jonge leeftijd heeft ons zijn wereld laten zien en er over verteld. Zijn ouders en groot ouders hebben op een manier geleefd die hier in dit kamp goed wordt uitgelegd. 

Vooral de wintertijd is zeer zwaar en juist daarover gaat voornamelijk zijn verhaal. Hij liet zien hoe ongelofelijk het is wat ze van niets iets kunnen maken: speren, kano’s, bedden, tentjes, kleding etc. Echt terug in de tijd. Uiteraard moet je er wel het nodige van omleggen. 

Daarnaast zijn we door een jonge Eskimo nog bijgepraat over de zalmen. Hoe zij deze vangen en wat zij er mee doen. Dit blijkt voornamelijk voedsel te zijn voor de sleehonden. Zij vangen er ongeveer 500 tot 1000 per dag. 1 hond eet 1 gerookte zalm per dag.

Terug hebben we nog wat boodschappen gedaan, gewinkeld, en de jongens heerlijk gezwommen

.

Na het zwemmen zijn we nog met zijn allen gaan kaarten (pesten) en zijn daarna lekker naar het restaurant gegaan, waar we heerlijk gegeten hebben. Verder rustig aan, want het wordt een lange reisdag voor de volgende plaats: Copper.

Dag 5 Denali(Healy) - Fairbanks

Vanmorgen hebben we na een goede nacht lekker ontbeten met de heerlijk eigen gemaakte broodjes van Ann Marie. Uitzicht van de kamers is machtig en omstreeks 9.00uur hebben we de auto weer ingepakt voor vertrek. Toen we een peppers spray  gekocht hadden bij een adventure-winkel, had de man ons geadviseerd het van te voren uit te testen om niet voor verrassingen te staan, als het moment daar was wanneer we aangevallen zouden worden door een beer. Terrenc was er natuurlijk meteen voor in dus Jeanette en Terrenc  gingen aan de bak. Thijmen wilde ook meedoen en voor de grap zeiden we dat hij dan wel de beer kon zijn.

Vergrendeling eraf en spuiten maar………………………………!!!!! We hebben het geweten, de beer gaat ECHT wel weg, maaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrrrr wij ook.

Wat een gekuch, genies, rare keel, tranende ogen etc.  Ook de andere medereizigers begonnen ook onmiddellijk met allerlei verschijnselen. Tja, niet op de wind gelet, zeiden ze, alsof de beer daar ook rekening mee houdt als je eventueel aangevallen wordt.

Na het afscheid bij Aspenhouse gaan we terug voor de laatste keer  naar Denali Park, het visitorscenter. We gaan daar op aanraden van AnnMarie de film over het park bekijken. De film was de moeite waard en ook het visitorscenter zelf was meer dan interessant.




We kwamen in het visitors center ook nog een hele interessante man tegen die foto,s maakt van al het prachtigst in Alaska. Enigste plek waar hij nog nooit was geweest is Katmai, en daar gaan wij nou juist naar toe. Beetje jaloers was hij wel. Wij hebben een mooi boekje van hem gekocht met prachtige foto,s en daar iets in laten schrijven.

.

We vervolgen daarna onze weg van Denali (Healy) naar Fairbanks. Daar wacht het  Holiday Inn hotel op ons. Na het inchecken gingen we naar onze kamers die weer meer dan voortreffelijk zijn. Om 14.45 uur moesten we bij de Eldorado Gold Mine zijn om het verhaal van het goud zoeken te horen.

De start daar was heel leuk, een golddigger die in het treintje met gitaar oude nummers van Johnny Cash speelde en met Ar en Jeanette leuk aan de praat raakte. Zij waren hier 14 jaar terug en er was niets veranderd, alleen zijn viool had hij voor de helft van de tijd ingeruild de gitaar.

We gingen de geschiedenis in en kregen een leuk verhaal met als afsluiting zelf goudzeven.

Nog niet eens zo gemakkelijk maar toch had Thijmen voor 25 dollar, Jeffrey 32 dollar en Terrenc voor 34 dollar aan goud gewonnen.

Ing en Jeanette gingen even lekker winkelen en mars en ar zijn een outdoor sport store ingedoken om naar alles en nog wat te kijken omtrent avontuur en de jongens gingen zwemmen .

Het avond eten zullen we maar overslaan. We zijn naar een chinees restaurant gegaan. Met 7 voor 87 dollar dus ongeveer 60 euro zegt waarschijnlijk genoeg. De enigste die het lekker vond was natuurlijk ………R. Straks nog even kaarten en dan lekker op naar de volgende dag. River boat tour.

Dag 4 Denali

Vanmorgen bijtijds vertrokken naar het park. Onze gastvrouw had heerlijk zelfgebakken brood en cakejes voor ons gemaakt, zodat we dat zelf in onze kamer/keuken konden opeten. We reden exact om 7.30 uur weg om om 8.30 uur aan de dagtocht te beginnen.
De bus zat helemaal vol, en was een gezellig gezelschap van verschillende nationaliteiten.

We zaten vol spanning in de bus, voor wat we vandaag allemaal aan zouden treffen en konden verwachten.
Het begon goed, we zagen een moose, daarna een vos en uiteindelijk een moedergrizzlybeer met een jong.
Het was wat verder weg, maar was toch heel goed te zien, zeker toen er een ander grizzly aankwam en dat een bedreiging werd voor het berenjong.
Dat werd dus een gevecht tussen beide beren. Wat een instinct voor zo'n berenjong, om er meteen vandoor te gaan. SPECTACULAIR!!!
Dat zie je normaal alleen op TV.

We konden er uren blijven staan, maar uiteindelijk was de 8 uur langdurige trip nog maar net begonnen.

Het geheel werd nog eens aangevuld met 2 vossen, waarvan er een een eekhoorn in zijn bek had.
De dag kon voor ons niet meer stuk!

Uiteindelijk nog een caribou, nog wat moosen, en steenbokken gespot.
Marcel stal de show met zijn fotocamera, hij schoot de mooiste plaatjes en uiteindelijk gaf bijna de hele bus zijn e-mailadres.
De kinderen hebben ook genoten van deze dag en schoten er aardig op los met hun camera's.
Op de terugweg begonnen we allemaal alweer te gapen, niet van verveling, maar omdat het ritme oppakken om de een of andere reden nog steeds lastig is.
Lekker gegeten en bijtijds naar de B&B teruggegaan, we hebben tenslotte een superplek.
Verhaal geschreven, foto's weer ge-updated, nog wat gelummeld en ons weer klaarmaken voor morgen.



Als je op de foto's klikt worden ze groot weergegeven. Handig voor de opa's.

Dag 3 Talkeetna naar Denali

Gelukkig allemaal wat beter en meer geslapen dan gisteren. Hopen dat we het ritme nu kunnen oppakken.
Als de zon ook nog gaat meewerken, kan het helemaal niet meer stuk. Alhoewel we geen zonvakantie hebben, is het wel zo prettig als het in ieder geval droog blijft.
Zeker na vandaag, want vanaf nu gaan de excursies beginnen.


We gaan ontbijten bij onze gastvrouw Kathy waar we zeer verrast werden door de gastvrijheid en de gezelligheid in huis. We kwamen daar meerdere gasten tegen en raakten daar zeer leuk mee aan de praat. Bobby en Paige uit Georgia. Hij denkt de grootste heilbot te vangen in Homer en uiteraard denkt Ar dat ook. Dat werden dus hele leuke lachwekkende verhalen. Zij gaan deze weblog ook volgen om te zien wie de grootste gaat vangen.



Daarna zijn we nog in Talkeetna naar de riviersprong gaan kijken waar 3 rivieren met verschillende waterstromen en kleuren bij elkaar komen. Verder op buiten Talkeetna zijn we naar het Talkeetna Park Trail gegaan om 3½ mile te hikking. Leuke tocht om een meer heen.










Op naar Healy onze slaapplaats bij Denali. En wat denk je onderweg tegen te komen? 2 prachtige moosen. Moeder en jong. Prachtig om te zien zo aan de weg. Plaatjes spreken voor zich.

 We zijn daar in de middag aangekomen bij ons verblijf Aspenhaus. Het valt ons op hoe vriendelijk ook deze mensen ons ontvangen. We zitten in 2 prachtig suites met uitzicht op de bergen. We krijgen een tip om lekker te eten in Prospectors Pizza. Geweldige tent met 49 soorten bier en overheerlijke pizza's.



 Jammer voor Jeffrey, bier wordt hier getapt vanaf 21 jaar. Na het eten zijn we nog even 14 mile het Denali Park ingereden met de eigen auto. Dit mag tot zeker hoogte.




 Na het turning point kwamen we nog even 2 Bullmoosen tegen. Wij natuurlijk zeer blij met deze spot.

Uiteindelijk kwamen we natuurlijk veel te laat terug en konden het niet meer opbrengen om verhaal te plaatsen. Lekker slapen en op naar onze eerste volle dag met avontuur in het Denali Park.

Dag 2 Anchorage - Talkeetna

Vannacht werd toch iedereen om ongeveer 2 uur wakker en kon niet meer de slaap hervatten. Met wat kleine slaapjes werd het uiteindelijk 5.45uur dat we uit bed gingen. Na lekker ontbijt gingen de boys de auto ophalen bij het vliegveld en werden daar heen gebracht door de bus van het hotel. Super geregeld. De auto regelen ging soepel en konden binnen 15 minuten wegrijden in een prachtige Dodge Caravan. Gloed nieuw. Gelukkig gingen alle koffers en rugzakken in de auto en konden we onze dag vervolgen.

We zijn even bij Lake Wood wezen kijken, daar vandaan gaan alle watervliegtuigen weg. Daarna zijn we een stuk richting Girdwood gereden. Dat is over de Seward Highway richting Whittier. Bij Beluga Point zijn we even gestopt om het speciale zeeleven te zien. We hadden daar een beetje pech vanwege heel laag water. Gelukkig komen we daar nog 2 keer langs dus dan beter.

We zijn ook nog even gaan kijken bij het vliegvissen langs de instromende rivier waar het vrij druk was met vissers. We waren dan ook meteen getuige van het binnen halen van een redelijke zalm.

We gingen daarna maar richting onze slaapplaats in Talkeetna, halverwege even gestopt om de benen te strekken en wat winkels te bezoeken. Vandaar weer snel door naar Talkeetna. Het regende gedurenden de hele middag en zagen onderweg hoe in armoede de mensen hier moeten leven. Uiteraard waren de jongens niet moe en slapen ook nooit in een auto, volgens Thijmen.




De weg naar de Meandering Moose, onze slaapplaats voor een nacht, was bijzonder. We dachten even dat we midden in de rimboe terecht kwamen. Nou dat was ook zo. Uiteindelijk komen we bij onze Mangy Lodge aan. Dat is de naam die de eigenaresse van de Meandering Moose aan onze grote cabin heeft gegeven. Een grote houten blokhut met beneden woongedeelte en boven alle bedden bij elkaar. Lekker gezellig.



Nu eerst wat eten en dus op naar Talkeetna mainstreet. Leuk klein plaatsje met grappige gekleurde houten winkels, cafe's en restaurants. Daar even wat gegeten in Restaurant Twister. Bediening was heel vriendelijk en hielp met de kaart. Na zijn vol gegeten zitten we nu dus lekker in onze Lodge. Kinderen liggen op bed te DSen Ar is een boek aan het lezen die in de Lodge lag en Jeanette ligt op bed te lezen. We zijn moe en komen er achter dat 10 uur tijds verschil behoorlijk is om mee te dealen. Zo dus lekker slapen en morgen ontbijten in het dorp. Op naar Denali.

Dag 1 Anchorage

Vrijdag hebben we na heerlijk tussen stop in Megchelen bij Fam, v Doesum de rit gemaakt naar Frankfurt. Daar bleek ons hotel maar 1 kamer te hebben gereserveerd in hun systeem. Uiteraard hebben zij dit opgelost en konden we ons nacht maken. Na ontbijt werden we weggebracht naar vliegveld en konden we inchecken. Al snel bleek dat we bij 2 van onze ESTA aanvragen een fout zat die snel kon worden opgelost. Uiteraard niet gratis.

Onze vlucht vertrok om ongeveer 12 uur. Volgens Ar was het een onrustige start waar de piloot al op de baan moest bijsturen om hem goed in toom te houden. Al met al zaten we dan toch zeer gauw op 10 km hoogte met een snelheid van 900km p/u. Tijdens de vlucht konden we mooi kijken over Groenland en later Canada.

 Prachtig. Uiteindelijk om plaatselijke tijd 11.35 na zeer vervelende daling, waarvan Ar zegt zoiets nog nooit mee te hebben gemaakt, geland. We werden goed en vriendelijk ontvangen door de mensen in Anchorage. Zaten zo in ons hotel wat prima kamers heeft met alle voorzieningen. Na inchecken in Marriot Springhill Suites zijn we nog even gaan lopen naar de grote REI outdoor speciaalzaak. Nu hebben we net een Pan Pizza naar binnen gewerkt en ligt iedereen al te slapen. Het is dan 18.30 uur. Hopelijk slapen we lekker door tot de ochtend en zijn we meteen gewend aan het tijdsverschil.